Reageer op reactie

[Door Job Joris Arnold] - Job Cohen is ten einde raad, getuige zijn wanhopige oproep om jeugdige veelplegers hun dure schoenen af te pakken. Dat zal ze leren! Nee, meneer de burgemeester. Dat leert ze niet. Ze zullen de volgende dag hun vrienden stoer vertellen hoe snel ze een nieuw paar wisten te stelen.

Cohen heeft moeite zich te verplaatsen in de mentaliteit van jonge criminelen. Logisch, hij is niet street wise. Toch is inzicht in de belevingswereld van deze stadsgenoten de eerste vereiste om tot hen door te dringen.

BONJO-lidorganisaties beschikken over de unieke knowhow die vereist is om succesvol met deze groepen te werken. Het is jammer dat Cohen niet op de hoogte is van de ervaring die de afgelopen tien jaar is opgedaan met onze benadering. Een aanpak die zich bewezen heeft bij de categorie oudere delinquenten.

Trainingen in kleine groepen, vaak zeer confronterend, maar zonder het vertrouwen te verspelen. Waardoor mensen oog krijgen voor hun eigen verantwoordelijkheid. In een wereld die vaak discrimineert, waardoor de mogelijkheden soms beperkt zijn, maar waar je altijd zelf de keuzes maakt. Pas wanneer dat inzicht bereikt is, zullen zij bereid zijn na te denken over de gevolgen van hun gedrag en zich te verplaatsen in de slachtoffers van hun daden.

Helaas is dat niet de basis van de huidige aanpak. Geen wonder dat de recidive onder jeugdigen op 75% ligt en stijgt. Van de eenheidsworst die de jeugdinrichtingen en reclassering hen biedt, moet deze groep niets hebben. Het simpelweg kopiëren van dure Engelse of Amerikaanse succesformules is niet de oplossing.

De publieke discussie beperkt zich tot de bekende incidenten. Jongens die ontsnappen, personeel dat een bepaalde houdgreep wel of niet moet kunnen toepassen. Over de inhoud van de aanpak wordt nooit gesproken. Een gemiste kans.

Job Joris Arnold is directeur van BONJO. Foto: tombothetominator