Gemeente manipuleert om Wallen te sluiten

Waar de Wallen niet alleen een wereldberoemde trekpleister voor toeristen zijn, zijn ze bovenal één van de kenmerken van de Amsterdamse tolerantie. Toch heeft de gemeente besloten om een groot gedeelte te sluiten. Binnen drie jaar verdwijnt tweederde van de Wallen omdat het, volgens de gemeente, een bolwerk van criminele organisaties is waar drugs- en vooral vrouwenhandel massaal plaatsvinden. De situatie op de Wallen is zo bedreigend dat de enige oplossing is het gebied op te kopen, te sluiten en een andere bestemming te geven. Is het terecht dat de gemeente onder deze voorwendselen een groot deel van de Wallen gesloten wil hebben of is er sprake van een dubbele moraal en speelt er werkelijk iets anders?

De gemeente beweert dat er op de Wallen een geïntensiveerde inzet heeft plaats gevonden om vrouwenhandel tegen te gaan en dat die inzet niet mocht baten. Als voorvechter van de rechten van de prostituee heeft de gemeente daarom besloten om de Wallen grotendeels te sluiten.

Amsterdam Sociaal wil benadrukken dat iedere vorm van mensenhandel hard aangepakt moet worden. Wij staan voor de idealen vrijheid, gelijkheid en tolerantie en vinden dat niemand dwang over een ander mag uitoefenen op welke manier dan ook. Echter, wij vinden het sluiten van de Wallen een dermate rigoureuze aanpak, dat die alleen verantwoord kan worden indien er daadwerkelijk sprake is van massale dwang in stand gehouden en uitgeoefend door een criminele infrastructuur, waar de gemeente over spreekt.

Aangiftes blijven liggen

Het komt geregeld voor dat de politie geen werk maakt van een aangifte voor mensenhandel, zo blijkt uit onderzoek van de Nationale Recherche. Hiermee handelt zij in strijd met de wet. Het is op zijn minst merkwaardig te noemen dat wanneer de gemeente claimt mensenhandel als prioriteit te zien er niets met deze aangiftes wordt gedaan. De politie schiet dus ernstig tekort in de aanpak van mensenhandel, waardoor het deels zo ver heeft kunnen komen. Toch ligt volgens de Nationale Recherche niet alleen de schuld bij de politie, maar moet ook gekeken worden naar de gemeente. Hoewel de gemeente beweert mensenhandel als prioriteit te zien en het belang van de prostituee voorop te stellen, neemt zij niet haar verantwoordelijk en laat ze de boel op haar beloop.

Dan de omvang van het probleem. Ruim de helft van de prostituees wordt gedwongen, zo stelt de gemeente. Dat is nogal een uitspraak, die vast op feiten gebaseerd zal zijn? Dan zou het namelijk enigszins te rechtvaardigen zijn dat de Wallen worden gesloten, indien vierduizend vrouwen slachtoffer zijn van mensenhandel. Waar halen ze die kennis vandaan? Die kennis is gebaseerd op schattingen van prostitutiecontroleurs, die zij echter niet kunnen concretiseren. Met andere woorden, op basis van onderbuikgevoelens van controleurs die met de natte vinger inschatten hoeveel vrouwen gedwongen worden, worden de Amsterdamse Wallen gesloten. Het heeft er daarom alle schijn van dat de gemeente een overdreven beeld schetst van de Wallen om zodoende haar plannen door te kunnen voeren.

Ook beweert de gemeente dat zij opkomt voor prostituees en mensenhandel wil bestrijden, terwijl dit uit niets blijkt. Om de prostituees te beschermen sluit zij de ramen op de Wallen. Ramen die regelmatig gecontroleerd worden door politie, belastingdienst, gemeente en het BiBOB team. Ramen die de meest transparante vorm van prostitutie zijn en er straks niet meer zijn. Hierdoor worden prostituees gedwongen om in onder andere in het illegale circuit te gaan werken.

Enquêteresultaten verdraaien

Wanneer het belang van de prostituee echt centraal staat zou het verder aannemelijk zijn dat de prostituees om hun mening werd gevraagd. Belangenorganisaties zijn echter nauwelijks betrokken bij de planvorming. Waarschijnlijk zijn deze groepen niet om raad gevraagd omdat zij geen voorstander van het beleid zijn.

De gemeente heeft bij de totstandkoming van het beleid niet met prostituees, raamexploitanten of belangenorganisaties gesproken. Wel is er een enquête gehouden onder bewoners. Het grootste deel van de ondervraagden is voor het behoud van de ramen. Omdat dit niet in het straatje van de beleidsbepalers paste is geprobeerd de uitkomsten anders te doen voorkomen. Op de website van de PvdA is een artikel verschenen over de uitslag van de enquête. De eerste zin luidt: “Bewoners en ondernemers van de Wallen willen een hardere aanpak van de overlast van dealers en verslaafden.” Uit de enquête blijkt echter niet dat de bewoners graag een harde aanpak zouden zien. Onderzoekers van de UvA concluderen dat de PvdA de uitkomst van de enquête zodanig aan het verdraaien is, dat het lijkt alsof de gemeentelijke plannen veel steun hebben.

Ook via de media probeert de gemeente de beeldvorming te beïnvloeden, zo concluderen de UvA-onderzoekers. Media krijgen een primeur wanneer de gemeente mag meebeslissen over de inhoud van de berichtgeving.

Volgens Amsterdam Sociaal is het opdoeken van de Wallen zeker niet de laatste optie: laat de gemeente maar eens het huidige beleid uitvoeren. De gemeente geeft zelf toe dat er winst is te behalen door een verplichte intake van prostituees, een strengere aanpak door de Belastingdienst en inzet van de wet BiBOP.

Economische gevolgen

Zo blijkt dus dat het sluiten van de Wallen zeker niet de enige mogelijkheid is en dat de gemeente voldoende andere middelen tot hun beschikking heeft. Amsterdammers worden door de gemeente gemanipuleerd om te geloven dat de Wallen bol staan van de vrouwenhandel en gedwongen prostitutie. Op deze manier hoopt de gemeente snel haar plannen door te kunnen drukken. En zoals het er nu voor staat gaat dit ze ook lukken.

Amsterdam Sociaal staat voor een Amsterdam waar de Wallen deel van uit maken. Het plan vormt niet alleen een inbreuk op de Amsterdamse tolerantie die wereldwijd bekend is, maar ook zal het een negatief effect op het toerisme hebben, aangezien veel mensen naar Amsterdam komen voor The Red Light District. Hoewel de economische gevolgen voor een stad als Amsterdam enorm kunnen zijn heeft onze gemeente hier geen seconde aan gedacht.

De gemeente heeft dus geen idee wat de gevolgen kunnen zijn en voert rigoureus haar wil door onder valse voorwendselen. De Wallen zijn geen bedreiging voor onze veiligheid en de mensenhandel kan op effectievere manieren worden aangepakt. Het wordt tijd dat de Amsterdammer opstaat voor zijn stad waar de gemeente een directe bedreiging vormt voor de Amsterdamse vrijheid, gelijkheid en tolerantie en haar inwoners voorliegt. Stem daarom Amsterdam Sociaal op 3 maart 2010.

Bas Merkx. Een uitgebreidere versie van dit artikel met literatuurverwijzingen is hier te downloaden.